en güzel hem de?

Yerde yatan adamlar var.
Bizim bir yanımız
Hep çok sıcak,
Hep çok soğuk.
Bir de her gün adım atanlar var.
Yerinden kımıldamayan
kaskatı vicdanları,
kıpkırmızı elleri var.


Ve hayat çok güzel.
Nefes almak
Nefes almak
Nefes almak
Nefes...

hadi bir de otur buna üzül şimdi.
"herşeyi sen yaratıyorsun" diyen sevgilinin sesi
ellerinin titremesi
herşeyden korkmaya başlaman
insanları nasıl hem bu kadar sevip
hem de bu kadar nefret ettiğini kafanda çevirip çevirip
anlayamaman
en yakınlarına nasıl hissettiğini anlatmaktan çekinmen
hiçbir işe yaramama hissi
insanların cahilliğinin canını sıkması
insanların cahilliğinden hoşnut gülümseyen kalın enselilere olan tiksintin
onca nefret onca olay
onca yalan onca silah
onca ölü onca kan
onca para onca hesap...
bir de buna üzülme şimdi.
uzaktaki o güzel ülkelere gitsen de hepsi seninle gelecek.
kopar at kafanı vücudundan
yırt vücudunu ellerinle ortadan ikiye
kulaklarında en güzel melodiyle
ve bu en güzel görüntünle
veda et kalmak isteyenlere.

dudaklarım geriliyor
daha kalkalı 2 saat olmuş
hadi geçse ya artık zaman.
ne için mi?
bilmem ne için
bişey bekliyormuş gibi geçiriyorum günleri
dudaklarım patlıyor
olan bitenin pek bi önemi yok aslında
dudaklarım fena acıyor
yeni yıl gelmiş
kutup ayıları toplar çeviriyor ellerinde, reklamlarda
biraz dostoyevski ile kendimi oyalıyorum
sonra az biraz yerli dizilere bakıyorum
dudaklarım patlamaya devam ediyor
peçeteyle üstüne basıyorum
geçicek gibi değil bu şişlik
ne bu şişlik ne de bu koca zaman
bütün sorular cevapsız
bütün beklemeler boşuna
canım fena sıkılıyor uzun zamandır
ne 2011 ne bir diğeri
hiçbirşeyi değiştirmiyor.

Oliver Sacks: What hallucination reveals about our minds

otomatik

otomatik otomatik.
herşey otomatik.
kapı da otomatik,
kapının adı da otomatik.

life and everything, maybe.

"everything is more complicated than you think. you only see a tenth of what is true. there are a million little strings attached to every choice you make; you can destroy your life every time you choose. but maybe you won't know for twenty years. and you'll never ever trace it to its source. and you only get one chance to play it out. just try and figure out your own divorce. and they say there is no fate, but there is: it's what you create. even though the world goes on for eons and eons, you are here for a fraction of a fraction of a second. most of your time is spent being dead or not yet born. but while alive, you wait in vain, wasting years, for a phone call or a letter or a look from someone or something to make it all right. and it never comes or it seems to but doesn't really. and so you spend your time in vague regret or vaguer hope for something good to come along. something to make you feel connected, to make you feel whole, to make you feel loved. and the truth is i'm so angry and the truth is i'm so fucking sad, and the truth is i've been so fucking hurt for so fucking long and for just as long have been pretending i'm ok, just to get along, just for, i don't know why, maybe because no one wants to hear about my misery, because they have their own, and their own is too overwhelming to allow them to listen to or care about mine. well, fuck everybody.
amen."

('synecdoche, new york' filminden)